شنبه، 27 تیر 1405 - 12:13

اختصاصی | پایگاه خبری آیین باور

سد پُر، باغ تشنه؛ چه کسی حق‌آبه کلاک را قطع کرد؟ 

در حالی که مسئولان از مدیریت منابع آب و افزایش ذخایر سد امیرکبیر سخن می‌گویند، باغداران و ساکنان کلاک روایت دیگری دارند.

آیین باور _در حالی که مسئولان از مدیریت منابع آب و افزایش ذخایر سد امیرکبیر سخن می‌گویند، باغداران و ساکنان کلاک روایت دیگری دارند؛ روایتی از درختانی که یکی پس از دیگری خشک می‌شوند، جوی‌هایی که دیگر آبی در آن‌ها جاری نیست و باغ‌های تاریخی که در سکوت، نفس‌های آخر خود را می‌کشند. باغات کلاک بالا و پایین، بخشی از هویت طبیعی و تاریخی کرج و یادگار روزهایی هستند که این شهر را با عنوان «باغ‌شهر» می‌شناختند.

باغ‌هایی که دهه‌ها با حق‌آبه سنتی رودخانه کرج و شبکه نهرهای قدیمی آبیاری می‌شدند، اما امروز به گفته باغداران و مسئولان شهری، از همین حق مسلم خود نیز محروم شده‌اند. نتیجه این تصمیم، امروز در برابر چشم همه آشکار است؛ شاخه‌های خشک، درختان نیمه‌جان و باغ‌هایی که هر روز بخشی از حیات خود را از دست می‌دهند.سرمایه‌ای که برای شکل گرفتن آن ده‌ها سال زمان صرف شده، اکنون در عرض چند ماه در حال نابودی است.

شهرداری کرج نیز با تأیید این بحران، از آبرسانی موقت با تانکر خبر داده است؛ اقدامی که شاید بتواند برای مدتی کوتاه چند اصله درخت را زنده نگه دارد، اما هرگز جایگزین جریان دائمی حق‌آبه برای باغ‌های وسیع منطقه نخواهد شد.

اما پرسش اصلی همچنان بی‌پاسخ مانده است؛ چه کسی حق‌آبه باغ‌های کلاک را قطع کرد؟

اگر آب کشاورزی رها نشده، این تصمیم بر چه مبنایی اتخاذ شده و چه نهادی پاسخگوی خسارت وارده به هزاران اصله درخت و نابودی یکی از ارزشمندترین باغستان‌های استان البرز خواهد بود؟ خشکسالی، واقعیتی غیرقابل انکار است، اما نمی‌توان همه مسئولیت را به گردن طبیعت انداخت.

باغ‌هایی که ده‌ها سال با همین نظام سنتی آبیاری پابرجا مانده‌اند، امروز نه صرفاً به دلیل کاهش بارندگی، بلکه به دلیل نرسیدن حق‌آبه در حال خشک شدن هستند. آنچه این روزها بر نگرانی‌ها افزوده، شنیده شدن مداوم صدای اره‌های برقی در محدوده باغ‌های کلاک است؛ صدایی که برای اهالی منطقه به زنگ خطری جدی تبدیل شده است.

مردم می‌گویند همزمان با خشک شدن درختان، قطع درختان نیز افزایش یافته و این پرسش را مطرح می‌کنند که نظارت دستگاه‌های مسئول بر این باغ‌ها کجاست؟ آیا درختان خشکیده بهانه‌ای برای حذف تدریجی باغ‌ها شده‌اند یا دستگاه‌های متولی برنامه‌ای برای جلوگیری از این روند دارند؟

نگرانی ساکنان به حدی رسیده که شماری از اهالی، تصاویر و مستندات خود را در اختیار رسانه‌ها قرار داده و از رسانه‌ها خواسته‌اند صدای باغ‌های در حال احتضار کلاک باشند؛ باغ‌هایی که اگر امروز نجات پیدا نکنند، فردا تنها خاطره‌ای از آن‌ها باقی خواهد ماند.

پایگاه خبری آیین باور نیز با توجه به رسالت حرفه‌ای خود در پاسداری از محیط‌زیست، حفظ فضای سبز و صیانت از هویت از دست رفته «باغ‌شهر» استان البرز، این گزارش را منتشر می‌کند و اعلام می‌دارد موضوع خشک شدن باغ‌های کلاک، قطع حق‌آبه، وضعیت درختان و هرگونه قطع احتمالی آن‌ها را تا رسیدن به پاسخ روشن از سوی دستگاه‌های مسئول، با جدیت پیگیری خواهد کرد.

امروز، کلاک فقط یک محله نیست؛ آزمونی برای میزان تعهد مدیران به حفظ میراث طبیعی کرج است. اگر امروز اقدامی فوری برای بازگرداندن حق‌آبه این باغ‌ها انجام نشود، فردا دیگر سخن گفتن از حفظ باغ‌شهر کرج، چیزی جز یک شعار نخواهد بود.

آن روز، از این باغ‌های تاریخی تنها تنه‌های خشکیده‌ای باقی می‌ماند که روایتگر سال‌ها بی‌توجهی و سوءمدیریت در حفاظت از سرمایه‌های سبز این استان خواهند بود.

کدخبر: 3651

تعداد بازدید: 466