آیین باور _باغات جهانشهر از جمله ارزشمند‌ترین عرصه‌های فضای سبز کرج محسوب می‌شوند که علاوه بر نقش مستقیم در تعدیل اقلیم شهری، از نظر تاریخی، زیست محیطی و منظر شهری دارای اهمیت ویژه هستند. بروز علائم زوال و خشکیدگی تعدادی از درختان گردو در باغات جهانشهر طی سالهای اخیر منجر به انجام بررسی‌های میدانی و کارشناسی متعددی شده که نتایج آنها نشان می‌دهد زوال درختان گردو یک پدیده چند عاملی و تدریجی بوده و نتیجه برهم‌کُنش مجموعه‌ای از عوامل اقلیمی، محیطی، زیستی و فیزیولوژیک است که به تدریج سبب کاهش شادابی و توان رویشی درختان شده است.

در سالهای اخیر کاهش بارندگی تداوم خشکسالی، افزایش دمای هوا، وقوع امواج گرمایی، کاهش رطوبت خاک، محدودیت منابع آب، افت سطح آبهای زیرزمینی، افزایش تبخیر و تعرق، شرایط نامطلوبی برای رشد و توسعه درختان ایجاد کرده است. درخت گردو از گونه‌های نسبتا پرنیاز به آب است و کمبود آب به ویژه در درختان کهنسال، موجب خشک شدن تدریجی تاج درخت می‌شود.

بخش قابل توجهی از درختان گردو در باغات جهانشهر دارای سن بالا هستند. درختان کهنسال در شرایط طبیعی از توان بازسازی ریشه، قدرت جذب عناصر غذایی و مقاومت در برابر تنش‌های محیطی از قدرت ترمیم زخم‌های کمتری برخودار بوده و احتمال شکستگی شاخه ها بیشتر بوده و نسبت به تغییرات اقلیمی و عوامل بیماری زا حساس‌تر هستند.

ضعف تدریجی درختان، زمینه را برای فعالیت عوامل ثانویه بیماری نظیر قارچ های بیماری‌زا مانند شانکر سیتوسپورایی و بیماری‌های آوندی و آفات چوبخوار از جمله کرم خراط فراهم می‌کند.در بسیاری از موارد این عوامل پیامد کاهش بنیه درختان بوده و علت اولیه خشکیدگی محسوب نمی‌شود. عوامل یاد شده عمدتاً خارج از حوزه کنترل مستقیم مدیریت بهره‌برداری و نگهداری است که در سطح ملی و استانی نیز گزارش شده است و آثار آن در بسیاری از باغات و فضاهای سبز کشور مشاهده می شود.

در چنین شرایطی،اقدامات مدیریتی از قبیل پایش مستمر، آبیاری هدفمند، اصلاح خاک، تغذیه مناسب، هرس بهداشتی و کنترل آفات و بیماری‌های گیاهی می‌تواند روند زوال را تقلیل داده و عمر مفید درختان را افزایش دهد اما حذف کامل آثار تنش‌های گسترده اقلیمی و محیطی در کوتاه مدت میّسر نیست.

یادآور می شود اقدامات مدیریتی یاد شده به طور مستمر در باغات جهانشهر جریان داشته و دارد.

در همین راستا حذف درختان خشک و غیر قابل احیا، اقدام ضروری در جهت حفظ ایمنی عمومی (پیشگیری از سقوط شاخه و تنه درختان خشک)، جلوگیری از تکثیر آفات و بیماری‌ها ، صیانت از درختان سالم و منابع آبی و خاکی موجود و فراهم کردن بستر مناسب برای احیا و بازسازی باغ است و بخشی از مدیریت علمی و بهداشتی باغات محسوب می شود و به هیچ عنوان به معنای حذف پوشش گیاهی سالم نیست.ضمناً حذف درختان خشک بر اساس تشخیص کارشناسان و پس از اطمینان از خشک شدن و غیر قابل احیا بودن آنها انجام می‌شود.

این سازمان ضمن تشکر از احساس مسئولیت شهروندان و اصحاب رسانه تاکید می‌کند صیانت از درختان و فضای سبز شهر خط قرمز این سازمان بوده و تمامی اقدامات و تصمیمات اتخاذ شده در حوزه فضای سبز نه با تصمیم یک شخص بلکه با اخذ نظر کارشناسان و اساتید علوم باغبانی گرفته می‌شود و هر گونه اقدام در خصوص فضای سبز شهر با در نظر گرفتن ملاحظات زیست محیطی، فنی و تخصصی و با رعایت ضوابط و مقررات مربوطه صورت می‌گیرد.