آیین باور _آیین بوی (خوراک دادن به آتش) به شیوه رایج در میان موبدان ایران، با اجرای موبدیار هرمز خسرویانی در آتشکده آدریان تهران برگزار شد.

در این آیین زرتشتی، با افزودن چوب‌های خوشبو و مواد معطر به آتش، از آن نگهداری و پاسداری می‌شود؛ رسمی که جایگاه ویژه‌ای در سنت‌های دینی زرتشتیان دارد.

آیین «بوی» یکی از کهن‌ترین آیین‌های زرتشتی است که در آتشکده‌ها برای پاسداشت آتش، به‌عنوان نماد روشنایی، راستی و پاکی، برگزار می‌شود.

آتشکده آدریان تهران نیز از مهم‌ترین آتشکده‌های زرتشتیان ایران به شمار می‌رود.

بوی؛ آیینی برای به یاد آوردن پاکی

در سنت زرتشتی، بوی خوش تنها یک رایحه دل‌انگیز نیست؛ نمادی از پاکی، روشنایی و اندیشه نیک است. از همین رو، در بسیاری از آیین‌های دینی، با سوزاندن چوب صندل، کندر یا گیاهان خوشبو، فضای نیایش آکنده از عطر می‌شود؛ عطری که یادآور پاکی درون و احترام به آفرینش اهورامزداست.

در این نگاه، خوشبو کردن آتشکده یا خانه تنها یک رسم ظاهری نیست، بلکه دعوتی است برای آنکه انسان، همان‌گونه که پیرامون خود را از بوی خوش می‌آکند، اندیشه، گفتار و کردار خویش را نیز از هر آلودگی دور نگه دارد. بوی خوش در فرهنگ ایرانی و زرتشتی، پیوندی میان جهان مادی و معنوی ایجاد می‌کند و یادآور این حقیقت است که پاکی، پیش از آنکه دیده شود، باید احساس شود.

فریبا کلاهی